Później brał udział w walkach ze zbrojnym podziemiem niepodległościowym na Podkarpaciu, m.in. w składzie Grupy Operacyjnej „Wisła” w rejonie Przemyśla i Lubaczowa. W latach 1949–1951 był szefem sztabu w Wyższej Szkole Oficerów Politycznych. Po powołaniu Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego w 1951 był jednym z jej wykładowców i dowódcą kursów. W 1961 ukończył studia magisterskie w tej uczelni. Od 1961 r. służył w aparacie politycznym kwatermistrzostwa Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a w latach 1962–1965 był attaché wojskowym Ambasady PRL w Budapeszcie. Od 1965 pełnił służbę w Sztabie Generalnym WP, gdzie był sekretarzem Komitetu Partyjnego PZPR, a następnie szefem Wydziału Politycznego Sztabu Generalnego WP.

Służbę wojskową zakończył w czerwcu 1975, pożegnany przez I zastępcę szefa Sztaby Generalnego WP gen. dyw. Tadeusza Hupałowskiego.

Odznaczenia Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Krzyż Partyzancki Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal im. Ludwika Waryńskiego (1987)W uznaniu zasług /w/ Życie Partii, nr 3, 10 lutego 1988, s.