W 2008 roku technologia została upubliczniona wraz z założeniem firmy Ayasdi.
Praktycy procesów analizy big data są generalnie wrodzy dla wolniejszych współdzielonych pamięci, preferując bezpośrednio dołączone pamięci (DAS) w przeróżnych formach, od dysków SSD do wielko pojemnościowych dysków SATA zakopanych wewnątrz węzłów przetwarzania równoległego. Postrzeganie architektur współdzielonych pamięci jest takie, ze są relatywnie wolne, złożone oraz drogie. Te wartości nie są zgodne z analitycznymi systemami big data, które czerpią z wydajności systemu, łatwo dostępnej infrastrukturze oraz niskich kosztów.
Rzeczywisty lub prawie rzeczywisty czas dostarczania informacji jest jedną z kluczowych charakterystyk analizy big data. Unika się opóźnień, chociaż są możliwe. Dane w pamięci są dobre – dane na dysku talerzowym na drugim końcu serwerowni.
Są zalety tak samo jak wady w rozwiązaniu współdzielonych pamięci, ale praktycy analizy big data do 2011 roku nie faworyzują tego.