8 lipca 1852 przyjął chirotonię biskupią i został wikariuszem eparchii woroneskiej z tytułem biskupa ostrogoskiego. W 1853 przeniesiony do eparchii nowogrodzkiej, również jako wikariusz, z tytułem biskupa staro-russkiego. W roku następnym objął katedrę archangielską i chołmogorską, zaś od 1857 do 1860 był biskupem niżnonowogrodzkim. W obydwu eparchiach zaangażował się w zwalczanie staroobrzędowców. W 1860 objął katedrę wołyńską. Parafie na jej terenie obsadzał duchowieństwem pochodzenia rosyjskiego, uznając kapłanów pochodzących z Wołynia i Podola za pozostających pod wpływem katolicyzmu i kultury polskiej. Z powodu tychże poglądów znalazł się w konflikcie z podległymi mu kapłanami. W 1862 otrzymał godność arcybiskupią. Cztery lata później został przeniesiony na katedrę włodzimierską i suzdalską. We wszystkich zarządzanych przez siebie eparchiach opiekował się szkołami duchownymi, przekazywał środki prywatne na remonty ich budynków.
Pochowany w soborze Narodzenia Pańskiego we Włodzimierzu.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1801 Kategoria:Zmarli w 1878 Kategoria:Biskupi archangielscy Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu Kategoria:Biskupi wołyńscy i żytomierscy Kategoria:Biskupi włodzimierscy i suzdalscy Kategoria:Eparchia woroneska Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej