Trzon o długości do 2 mm, centralny lub nieco ekscentryczny.
Cechy mikroskopowe Parafizy nitkowate, 70–80 × 1 µm z nieco ostrymi wierzchołkami, szkliste, o szerokości 1–1,5 µm, gładkie. Ich cylindryczne komórki końcowe często są skręcone lub wykrzywione. Zarodniki 6–8 × 1–2 µm, o kształcie od półwrzecionowatego do prawie cylindrycznego, gładkie, z dwoma niewielkimi gutulami; po jednej na każdym końcu.
Występowanie i siedlisko Grzyb naziemny, saprotrof występujący na martwym drewnie. Rozwija się na dobrze spróchniałych, pozbawionych kory kłodach i gałęziach, zarówno drzew liściastych, jak iglastych. W miejscu jego rozwoju drewno zmienia barwę na zieloną, ale owocniki zwykle pojawiają się latem i jesienią. Pojawiają się dość rzadko, częściej grzyb występuje tylko w postaci grzybni zabarwiającej drewno na zielono. Takie drewno dębów zabarwione przez Chlorociboria aeruginosa często nazywa się „zielonymi dębami”.
Przypisy
Kategoria:Chlorociboriaceae Kategoria:Mykobiota Polski