Z niewoli udało mu się uciec, ale obawiając się, że trafi przed sąd bolszewicki, przyjął imię Wasilija Iwanowicza Komarowa.
W 1920 przyjechał do Moskwy i zamieszkał na ulicy Szabołowskiej 26. Pracował jako woźnica, ale dorabiał, okradając klientów.
Zabójstwa Od wiosny 1921, kiedy wprowadzono w Rosji NEP, Komarow rozwinął swoją przestępczą działalność. Kupców, którzy chcieli sprzedać mu atrakcyjny towar, zapraszał do domu, upijał, a następnie zabijał ciosami młotka lub dusząc. Po ograbieniu zwłok, pakował je do worka i wrzucał do rzeki lub zakopywał. W 1921 dokonał 17 zabójstw, a w latach 1922–1923 kolejnych dwunastu zabójstw. W 1922 o zabójstwach dowiedziała się żona Komarowa, która przyjęła tę wiadomość ze spokojem i sama pomagała mężowi w kolejnych zbrodniach.
W początkach 1923 milicja znalazła ciało jednej z ofiar Komarowa i podjęła intensywne śledztwo. 17 marca 1923 milicjanci wkroczyli do mieszkania Komarowa, ale on zdołał wyskoczyć przez okno. Kilka godzin później został ujęty w pobliżu wsi Nikolskoje k. Moskwy.