W 1948 udał się do Casablanki, gdzie został proboszczem parafii Zaśnięcia Matki Bożej. Opiekował się również cerkwią Trójcy Świętej w Bournazel, cerkwią Ikony Matki Bożej „Władająca” w Marrakeszu i kilkoma innymi wspólnotami rosyjskich wiernych prawosławnych, jako administrator struktur Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji w Afryce Północnej. W 1954 otrzymał prawo noszenia mitry i tytuł protoprezbitera. W 1959 przeniósł się do USA i objął funkcję proboszcza parafii św. Serafina z Sarowa w Sea Cliff, z którą był związany do końca życia. Wykładał teologię porównawczą i apologetykę w seminarium duchownym przy monasterze Trójcy Świętej w Jordanville. W 1989 zmarła jego żona.
W roku śmierci małżonki złożył wieczyste śluby mnisze, zachowując dotychczasowe imię. W 1990 lub 1992 został wyświęcony na biskupa bostońskiego, wikariusza eparchii wschodnioamerykańskiej i nowojorskiej. Zmarł w 2002 i został pochowany na cmentarzu monasterskim w Jordanville.
Brat Aleksego Znoski – kapłana Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego,