Był odpowiedzialny m.in. za problemy rasowe i narodowościowe, politykę gospodarczą, współpracę z Głównym Urzędem Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA) i zasadnicze kwestie polityki okupacyjnej. Opowiadał się za coraz większym ograniczaniem praw tzw. "Żydów mieszanych" i "małżeństw mieszanych". 20 stycznia 1942 uczestniczył w konferencji w Wannsee, gdzie reprezentował Martina Bormanna.
W 1944 otrzymał awans do stopnia SS-Gruppenführera. W kwietniu 1945 uciekł z Berlina. Złapany i internowany. Po zwolnieniu z aresztu w 1949 Główna Izba Orzecznicza w Norymberdze uznała go za "mniej obciążonego". Od 1952 był doradcą podatkowym. Cztery lata później przeprowadził się do Ulm, gdzie pracował jako adwokat. Zmarł w 1987 jako ostatni żyjący uczestnik konferencji w Wannsee.
Przypisy
Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Generałowie SS Kategoria:Funkcjonariusze Gestapo Kategoria:Niemieccy przedstawiciele nauk prawnych Kategoria:Niemieccy adwokaci Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Sprawcy Zagłady Żydów