Schreier.
Charakterystyka fizyki obiektów HH thumb|250px|Obiekty HH1 i HH2 leżą w odległości roku świetlnego od siebie, symetrycznie po obu stronach młodej gwiazdy, która wyrzuca materiał wzdłuż swojej osi biegunowej Emisja z obiektów HH jest spowodowana przez fale uderzeniowe, występujące w ośrodku międzygwiezdnym, a ich ruch jest dość skomplikowany. Analizy spektroskopowe przesunięć dopplerowskich wskazują na prędkości rzędu kilkuset kilometrów na sekundę, lecz linie emisyjne w widmie obiektów HH są zbyt słabe, aby mogły powstać w wyniku kolizji przy tak dużych prędkościach. To prawdopodobnie oznacza, że materiał, z którym zderza się dżet, również porusza się na zewnątrz, ale z mniejszą prędkością.
Całkowita masa materiału wyrzuconego, składającego się na obiekty HH, jest szacowana na 1-20 mas Ziemi, co w porównaniu z masą samych gwiazd stanowi niewielki ich procent.