Kult Liczne wota otaczające tę figurę świadczą o żywym kulcie przybywających z Ziemi Dobrzyńskiej, Mazowsza i Kujaw pątników. Jako pierwszą zorganizowaną grupę pielgrzymów wymienia się przybyłą po raz pierwszy w 1608 r. kompanię z Włocławka (pielgrzymuje ona do dziś). Najdłuższą trasę miała do pokonania kompania z warszawskiego kościoła św. Anny (pielgrzymowała do 1938). Świadczy to o ważności Skępego, jako ośrodka pielgrzymkowego. Ruch pielgrzymkowy związał się silnie z targami i jarmarkami, które zezwolenie królewskie z 1730 r. wyznaczało na święta: Trzech Króli, Zesłanie Ducha Świętego i św. Antoniego z Padwy. Z czasem najważniejszymi skępskimi odpustami stały się: związany z rocznicą koronacji na Zesłanie Ducha Świętego, oraz na Narodzenie Najświętszej Maryi Panny.

Rozwój kultu spowodował, iż podjęto starania o koronację figury Matki Bożej. Stolica Apostolska wydała odpowiednią zgodę 4 grudnia 1754 r. Uroczystości koronacyjne odbyły się w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, 18 maja 1755 r. a celebrował je bp Fabian Pląskowski, sufragan chełmiński, w zastępstwie bpa płockiego Józefa Eustachego Szembeka. W przeddzień koronacji z kościoła parafialnego do specjalnie wzniesionej na tę okoliczność małej kapliczki, zwanej „na Borku”, przeszła procesja z figurą Matki Bożej Skępskiej.