Pomimo teoretycznie większych osiągów Ki-82 w porównaniu z konkurencyjnym Ki-67 na uzbrojenie lotnictwa armii lądowej przyjęta została konstrukcja Mitsubishi. Zadecydowało o tym kilka czynników. Dzięki wcześniejszemu rozpoczęciu prac, jeszcze przed ogłoszeniem wymagań, Mitsubishi miało już gotowy prototyp w odróżnieniu od Nakajimy, której samolot pozostawał jeszcze na deskach kreślarskich. Ki-67 obok zadań czysto bombowych, mógł również pełnić w odróżnieniu od Ki-82 rolę bombowca nurkującego jak również będąc pierwszą tego typu maszyną lotnictwa Armii Lądowej, przystosowano go do wykonywania ataków z użyciem torped. W tej sytuacji Armia Lądowa wycofała się z zamówienia na trzy prototypowe egzemplarze Ki-82. Nakajima przedstawiła jeszcze dwa zmodyfikowane projekty. W pierwszym z nich, z marca 1944 roku, silniki Ha-45, które miały być użyte w prototypowych maszynach zastąpiono mocniejszymi jednostkami Ha-145 zapewniające maszynie teoretyczną prędkość rzędu 650 km/h. W kolejnym, jednostki Ha-145 zastąpiono jeszcze mocniejszymi silników Ha-211 I o mocy 2200 KM. Trwała już produkcja seryjna Ki-67. Samolot Mitsubishi okazał się być konstrukcją udaną i wszechstronną.