VI, Moskwa 2004, ss.330–331.
Monaster funkcjonował nieprzerwanie do 1924, kiedy został zamknięty, a w kolejnych dziesięcioleciach całkowicie zniszczony. Cudotwórcza ikona od 1951 znajdowała się w cerkwi Trójcy Świętej w Bychowie. W końcu XX wieku na miejscu po klasztorze wzniesiony został pamiątkowy krzyż. Decyzję o odbudowie monasteru i ponownej organizacji wspólnoty podjął Synod Egzarchatu Białoruskiego w 2008, kierując do Barkułabowa grupę ośmiu mniszek z monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Orszy na czele ze schiihumenią Antoniną (Połujanową). W 2010 z monasteru św. Mikołaja w Mohylewie do reaktywowanej wspólnoty ponownie przeniesiono Barkułabowską Ikonę Matki Bożej. W tym samym roku biskup bobrujski i bychowski Serafin poświęcił odbudowany monasterski sobór św. Jana Chrzciciela.
Odbudowane obiekty monasteru
Przypisy
Kategoria:Klasztory prawosławne w obwodzie mohylewskim Kategoria:Eparchia bobrujska i bychowska Kategoria:Monastery Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego Kategoria:Prawosławie w I Rzeczypospolitej Kategoria:Sanktuaria maryjne na Białorusi