15 września 1902 r. wspólnie z Aleksandrem Drewingiem przy ul. Piotrkowskiej 15 założyli drukarnię i w niej drukowali od 28 września 1902 r. trzecią łódzką gazetę niemiecką „Handels – und Industrieblatt”. W 1910 r. zmienili tytuł na „Neue Lodzer Zeitung”Dzienniki Łodzi do 1939 roku.
W 1905 r. był dyrektorem handlowym firmy uzyskującej wówczas obrót w wysokości 105 000 rubli przy kapitale zakładowym wynoszącym 30 000 rubli.
Do 1939 r. było to dobrze redagowane, najpopularniejsze, o największym nakładzie pismo zwolenników asymilacji Niemców i tolerancji wobec innych narodowości.
W tej gazecie i ilustrowanych niedzielnych dodatkach opublikował setki wspomnień zarówno o zmarłych jak i obchodzących jubileusze zasłużonych łodzianach. W jednym z dodatków opublikował swojego autorstwa opracowanie „Geschichte der Stadt Lodz” stanowiące próbę obiektywnego ukazania roli Niemców w powstawaniu łódzkiego przemysłu.
Według wspomnień współczesnych znał lepiej język polski niż niemiecki i jego artykuły musiały być poprawiane a często tłumaczone z języka polskiego.
Jako publicysta, dziennikarz i działacz społeczny był zwolennikiem współpracy z Polakami, propagował także asymilację mniejszości niemieckiej.