Bitwa pod Harran – bitwa rozegrana 7 maja 1104, będąca jedną z pierwszych większych starć pomiędzy nowymi państwami chrześcijańskimi w północnej Syrii a Turkami Seldżuckimi.
Ataki łacinników na Harran i kontrnatarcie Turków Na początku wiosny 1104 roku, książę Antiochii Boemund I zorganizował wraz z Joscelinem z Turbesselu wyprawę wojenną do Cylicji przeciwko Bizantyńczykom, która zakończyła się zdobyciem cesarskiego Maraszu i AlbistanuAnna Komnena, XI, IX, 1-4, t. III, s. 40-41.. Ta akcja zbrojna zabezpieczyła północne granice państw frankijskich przed najazdami z Anatolii. Dzięki temu, syryjscy łacinnicy mogli się skupić na walkach z Turkami Seldżuckimi. W marcu Boemund zorganizował kolejną kampanię. Dokonał najazdu na ziemie Ridwana z Aleppa, zdobywając miasto Basarfut. Przed dalszą ekspansją na południe powstrzymało go jednak miejscowe plemię Banu Ulajm, które przyszło Turkom z pomocą. W tym samym czasie, oddziałom Joscelina udało się przeciąć linie komunikacyjne między Aleppem a doliną EufratuKamal ad-Din, s. 591-592..