Rok później odbył staż naukowy w Paryżu, w pracowni profesora Rogera Gauthereta, gdzie zapoznał się z metodą hodowli tkanek roślinnych in vitro. W 1949 roku uzyskał stopień doktora, na podstawie pracy Charakterystyka fizjologiczna i anatomiczna trzech typów tkanek Vitis vinifera: normalnej, tumora bakteryjnego (crown-gall) i tumora chemicznego hodowanych in vitro. W 1952 roku został kierownikiem Katedry Botaniki Ogólnej Uniwersytetu Poznańskiego, trzy lata później profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry i Zakładu Fizjologii Roślin. Na przełomie lat 50. i 60. odbywał staże naukowe w Stanach Zjednoczonych (jako stypendysta fundacji Rockefellera) i w Niemieckiej Republice Demokratycznej, przez rok wykładał także na uniwersytecie w Oranie. W 1973 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
Był członkiem Komitetu Botanicznego Polskiej Akademii Nauk, Rady Naukowej Zakładu Genetyki PAN oraz Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973) i Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955).
Bibliografia Eligiusz Czosnowski: Prof. dr Jerzy Czosnowski (5 III 1922 – 6 VI 1976). „Wiadomości Botaniczne”. 48 (1/2), 2004. ISSN 0043-5090. Alicja Szweykowska: Prof. dr Jerzy Czosnowski (1922–1976). „Wiadomości Botaniczne”. 21 (2), 1977.