Zamek był wcześniej skromnie wyposażony.
W parku, który został zaprojektowany przez poprzedników w różnych stylach, od ogrodu francuskiego po angielski, Ludwig polecił ustawienie mauretańskiego kiosku, który Franz Seitz zbudował do ogrodu zimowego na dachu Rezydencji w Monachium. W 1876 r. zbudowano małą kaplicę.
W dniu 12 czerwca 1886 roku Ludwig II po ubezwłasnowolnieniu został osadzony w zamku. Stąd wybrał się na spacer z osobistym lekarzem, prof. von Guddenem, z którego obaj nie wrócili. 13 czerwca 1886 roku o godzinie 23:30 ciała Ludwika i Guddena znaleziono na brzegu jeziora Starnberger See, niedaleko zamku. Przyczyny śmierci nie są do dziś znane. Według oficjalnej wersji utonęli w jeziorze. Przypuszczalnie obaj zostali zamordowani. Obok tego miejsca stoi do dziś kaplica i drewniany krzyż.
Po śmierci króla zamek został zamieniony w muzeum. Ponieważ od śmierci Ludwika II zachował się w niezmienionym stanie, w 1939 roku został ze względu na jego historyczne znaczenie umieszczony na liście zabytków.