Latem 2006 Barrientos odszedł do Realu Potosí, z którym już w jesiennym sezonie Clausura wywalczył wicemistrzostwo Boliwii. Pół roku później, podczas rozgrywek Apertura 2007, zdobył pierwszy tytuł mistrzowski, zarówno w swojej karierze, jak i w historii klubu, jednak pozostawał rezerwowym golkiperem. W sezonie Apertura 2009 osiągnął kolejny tytuł wicemistrza kraju. Z Realem wziął udział w kilku turniejach międzynarodowych, jak Copa Libertadores czy Copa Sudamericana, lecz nie rozegrał w nich ani jednego meczu. W 2010 roku trafił do Club Jorge Wilstermann, którego barwy reprezentował do końca roku, głównie przesiadując na ławce rezerwowych. Mimo zdobycia mistrzostwa Boliwii w wiosennych rozgrywkach Apertura i dotarcia do finału krajowego pucharu, na koniec sezonu Jorge Wilstermann spadł do drugiej ligi boliwijskiej.
W 2011 roku Barrientos podpisał kontrakt z Universitario Sucre, gdzie w jesiennym sezonie Apertura osiągnął wicemistrzostwo kraju jako rezerwowy bramkarz.
Kariera reprezentacyjna W 2001 roku Barrientos został powołany przez selekcjonera Carlosa Aragonésa na turniej Copa América.