W 1977 roku pozbawiony sprawowanych urzędów, zniknął z życia publicznego. Zesłany do prowincji Ryanggang, został menedżerem jednego z tamtejszych zakładów przemysłu drzewnego. Po ośmioletniej przerwie dopiero w styczniu 1985 otrzymał wciąż mało istotne (biorąc pod uwagę jego szybki awans w strukturach władz do drugiej połowy lat 70.) stanowisko wiceprzewodniczącego PPK w prowincji Ryanggang (był tam odpowiedzialny za sprawy administracyjne). Zdaniem specjalistów degradacja było prawdopodobnie związana z faktem jego bliskich związków towarzyskich i politycznych z przeciwnikami wyznaczenia Kim Dzong Ila jako następcy Kim Ir Sena. Do łask powrócił w listopadzie 1988 jako zastępca członka KC. Osiem miesięcy później, w czerwcu 1989 roku powrócił do KC jako pełnoprawny członek tego gremium. Wtedy także został przewodniczącym Najwyższej Izby Kontroli KRLD (kor. 국가검열위원회), a od grudnia 1991 roku szefował rządowej Komisji Transportu. We wrześniu 1998 roku wszedł do Komisji Obrony Narodowej KRLD. Równolegle z tą nominacją otrzymał awans na wicemarszałka Koreańskiej Armii Ludowej (kor. 차수).
Deputowany Najwyższego Zgromadzenia Ludowego KRLD, parlamentu KRLD, sprawując mandat w V oraz począwszy od IX kadencji (tj. nieprzerwanie od kwietnia 1990 roku, a wcześniej także od grudnia 1972 do listopada 1977 roku).