Została ona tym samym roku zekranizowana przez zachodnioniemiecką kinematografię pt. Weg ohne Umkehr. Napisał ją pod pseudonimem literackim Grigorij Piotrowicz Klimow. Tak samo podpisywał swoje kolejne książki (Kniaź mira siego (1970), Dieło 69 (1973), Imja moje Legion (1975), Protokoły sowietskich mudriecow (1981), Krasnaja Kabałła (1987), Bożyj narod (1989), Otkrowienije, Kljuczi poznanija i Semiejnyj al'bom (2002), Gitlier był jewriejem?). Stały się one bardzo popularne w Rosji po 1991 r. Grigorij P. Klimow niejako stał się pionierem opisywania "pikantnych szczegółów" z życia historycznych osobistości. Reprezentował też antysemickie poglądy. Jego książki znalazły się z tego względu w Rosji w Federalnym Spisie Materiałów Ekstremistycznych.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Antykomunizm Kategoria:Radzieccy wojskowi Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowoczerkasku