Został aresztowany 23 kwietnia 1977 i skazany na 7 lat robót przymusowych w Rosji i 5 lat zesłania w Kazachstanie.

Po powrocie z zesłania pracował jako operator w rafinerii w Drohobyczu (1987–1990), a następnie (1990–1993) został pracownikiem naukowym Instytutu Studiów Wschodnioeuropejskich w Kijowie. Był współzałożycielem ukraińskiej Amnesty International (1991).

W latach 1991–1996 wykładał historię chrześcijaństwa na Ukrainie w Drohobyckim Instytucie Pedagogicznym i w Drohobyckim Instytucie Zarządzania. W roku 1996 wyjechał do Columbia University w Nowym Jorku. Był stypendystą kursu „Religia, wolność religijna i prawa człowieka” (1996–1997). Był również stypendystą Instytutu Studiów Wschodnich w holenderskim Uniwersytecie Katolickim w Nijmegen (1999). W roku 1997 założył Instytut Religii i Społeczeństwa w Akademii Teologicznej we Lwowie, późniejszym Ukraińskim Uniwersytecie Katolickim, który prowadził do 2007 r. Od roku 2008 jest prorektorem tej uczelni.

Od roku 2004 jest członkiem kapituły redakcyjnej czasopisma „Ji”. W roku 2005 korzystał ze stypendium im. Marion Dönhoff w Würzburgu, a w 2006 r. był stypendystą w Kanadyjskim Instytucie Studiów Ukraińskich (Edmonton – Ottawa) Od września 2010 jest prezesem ukraińskiego ośrodka Międzynarodowego PEN-Klubu.