LOPP planowało wykorzystywać go do swoich lotów propagandowych, szkolenia pilotów oraz badań nad możliwościami zastosowania komunikacji sterowcowej w Polsce. Garażowanie statku nie było postrzegane jako problematyczne – istniały wówczas w Polsce trzy duże hale, które nadawałyby się do tego celu: jedna sterowcowa w Poznaniu (Ławica II) oraz jedna w Toruniu i jedna w Legionowie. Jednak wypadek podczas przygotowań do startu ukończonego wcześniej stratostatu Gwiazda Polski spowodował wstrzymanie prac nad projektem LOPP-a.
Dane techniczne Długość: 60 m Maksymalna średnica: 12 m Pojemność: 4000 m³ Prędkość maksymalna: 100 km/h Liczba gondol: 1 (typu wojskowego) Silniki: 2 spalinowe po 110 kW (2 × 150 KM), śmigła pchające Liczba członków załogi: 6–8 Maksymalny zasięg: 600 km
Aerostat Aerostat miał zostać zbudowany wedle ówczesnych zasad konstrukcji sterowców ciśnieniowych – planowano uszyć go z tkaniny potrójnej przesyconej gumą. Miał mieć formę bryły obrotowej o kształcie parabolicznym. Jako gaz nośny planowano zastosować wodór.