Po wybuchu I wojny światowej wobec zajęcia budynku szkoły przez wojska najeźdźce (pod koniec 1914 utworzono w nim wojskowy szpital dla zakaźnie chorych nr 361), nauka była szczątkowo wznowiona od 1915 w m.in. w budynku kamienicy W. Beksińskiego (oraz K. Gerardisa). Od czerwca 1916 z pokoju udostępnionym w kamienicy przez inż. Beksińskiego korzystało Koło Ligi Kobiet Miasta Sanoka.
W 1922 córka inżyniera, Maria Władysława, wyszła za mąż za Franciszka Orawca, budynek stanowił jej wiano ślubne. Młoda para zamieszkała jednak w PoroninieW podanym źródle Edward Zając podał, że Władysława i Franciszek Orawiec odsprzedali wówczas kamienicę na rzecz parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku, co jednak stoi w sprzeczności do informacji, że w późniejszych latach kamienica nadal należała do Orawców, a administrował ją Stanisław Beksiński. Druga połowa kamienicy została przekazana synowi, Stanisławowi. Przed II wojną światową obie kamienice miały numerację 4 (właścicielem był Stanisław Beksiński) i 6 (właścicielka była Władysława Orawiec);