dłuższy palec serdeczny niż wskazujący, wskazuje na wysoki poziom testosteronu w rozwoju płodowym, co z kolei wiązane jest z wyższą skłonnością do agresji.
Zebrany przez siebie obszerny materiał antropometryczny, Lombroso uporządkował w złożoną klasyfikację przestępców. Wyróżnił w niej następujące typy: urodzeni przestępcy, przestępcy obłąkani, przestępcy okazjonalni, którzy dzielą się na: pseudo-przestępców, kriminaloidów, przestępcy nawykowowych. przestępcy afektywnych.
Przestępcy antropologiczni (urodzeni i obłąkani) odróżniają się od reszty ludzkiej populacji anomaliami anatomicznymi, które mają charakter degeneracyjny lub atawistyczny. W koncepcji Lombroso atawizm przestępców oznaczał, że byli oni biologicznie odmienni od „normalnych”, nieprzestępczych członków społeczeństwa. Byli oni „współczesnymi dzikusami”, bliskimi przedcywilizacyjnym formom człowieka. Do cech atawistycznych urodzonych przestępców należały m.in. prognatyzm, nadmierne owłosienie, ciemny odcień skóry, nieprawidłowości w kształcie czaszki, zez, cofnięte czoło, duże uszy, mięsiste usta, leworęczność. Dodatkowo, urodzeni przestępcy cechowali się m.in.