Zanim doszedł do najwyższych urzędów w KRLD, w karierze wojskowej był m.in. dowódcą szkoleniowych jednostki wojskowych i szefem sztabów na poziomie dywizji. Na stopień dwugwiazdkowego generała-porucznika (kor. 중장) awansowany w kwietniu 2002 roku. Deputowany Najwyższego Zgromadzenia Ludowego KRLD, parlamentu KRLD, począwszy od XI kadencji (tj. od września 2003 roku). Wtedy to, równolegle z objęciem mandatu parlamentarzysty, otrzymał awans na generała-pułkownika (kor. 상장) i stanął na czele Dowództwa Obrony Pjongjangu (zastąpił na tym stanowisku wicemarszałka Pak Ki Sŏ), zgrupowania wielkości korpusu, mającego bronić stolicę Korei Północnej w razie ewentualnego wybuchu drugiej wojny koreańskiej. Z tego względu stanowisko to uchodzi za jedno z najbardziej prestiżowych w Koreańskiej Armii Ludowej, m.in. obok dowódcy Sztabu Generalnego czy dyrektora Departamentu Politycznego KAL. Zdaniem ekspertów, w historii Korei Północnej dowódcami obrony Pjongjangu najczęściej zostawali generałowie mocno związani towarzysko lub rodzinnie z rządzącą Koreą Północną dynastią KimówVMar Ri Yong Ho , NK Leadership Watch, [dostęp: 28 lipca 2012].