W czasie konfliktu między Despotatem Epiru a Cesarstwem Nicei w 1253 roku, Gulam, rządzący księstwem Arbanon był początkowo sojusznikiem Epiru. Jego żołnierze okupowali okolice Kastorii, chcąc w ten sposób uniemożliwić siłom Jana Watatzesa wkroczenie do Devoll. Nicejczycy podjęli próbę przeciągnięcia Albańczyków na swoją stronę i Jan ostatecznie porozumiał się z Gulamem. W zamian za pomoc militarną cesarz nicejski przyznawał księstwu Arbër autonomię. W tym samym roku Michał Komnen Dukas podpisał traktat pokojowy z Nicejczykami, uznając tym samym ich władzę nad zachodnią Macedonią i Albanią. Również Krujë przypadało Nicejczykom, którzy obiecali przestrzegać dotychczasowych jego przywilejów, a także nadali szereg nowych, później potwierdzonych przez nowego cesarza, Teodora II LaskarysaAnamali Skënder, Prifti Kristaq, Historia e popullit shqiptar në katër vëllime, Botimet Toena, 2002.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Królestwo Albanii (średniowiecze) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.