We wrześniu 1915 wrócił do pracy w POW i objął funkcję komendanta szkoły podoficerskiej w Łodzi. W marcu 1916 został komendantem poczty, a w listopadzie tego roku komendantem Okręgu I POW. 19 grudnia 1916 został mianowany podchorążym POW. W listopadzie 1918 został organizatorem i komendantem Okręgu XI w Wilnie. 18 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia podporucznikaDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 55.. W walkach o Wilno w styczniu 1919 dowodził IV batalionem, złożonym z członków POW. Następnie do lipca 1919 walczył jako dowódca 7 kompanii białostockiego pułku strzelców. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 79 pp. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 4242. lokatą w korpusie oficerów rezerwy spiechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 33 pułku piechoty w Łomży. Po przejściu do rezerwy zaangażował się w przygotowaniach do plebiscytu na Warmii i Mazurach, otrzymał funkcję kierownika wydziału plebiscytowego.