W związku z nostryfikacją spółki została powołana nowa Rada Nadzorcza, do której z Polaków weszli: hr. Alfred Antoni Potocki jako prezes, a także książę Andrzej Lubomirski, Stefan Przanowski, inż. Stanisław Jan Okolski, dr. Henryk Askenazy, Konstanty Wolny, Kazimierz Maria Przybysławski, Juliusz Twardowski i in. Siedziba spółki mieściła się we własnym budynku przy ul. Kościuszki 30, którego budowę rozpoczęto w 1927 r.
W latach 20. XX w. największe przedsiębiorstwo przemysłu ciężkiego w Polsce. W 1926 r. w skład koncernu wchodziły:
1. Kopalnie węgla kamiennego „Hrabina Laura” (niem. „Gräfin Laura”, później KWK „Chorzów”) w Królewskiej Hucie; „Huta Laura” (niem. „Laurahütte”, później KWK „Siemianowice”) w Siemianowicach; „Szyb Richtera” (niem. „Richterschacht”, później KWK „Siemianowice”) w Siemianowicach Śl.; „Dębieńsko” (niem. „Dubensko”, później KWK „Dębieńsko”) w Czerwionce;
2. Kopalnie rud koło Tarnowskich Gór i Chorzowa na Górnym Śląsku; w rejonie Częstochowy; w Schmiedeberg na Dolnym Śląsku;
3. Huty „Huta Królewska” (niem. „Königshütte”, później Huta „Kościuszko”) w Królewskiej Hucie; „Huta Laury” (niem. „Laurahütte”), później Huta „Jedność” w Siemianowicach;