skierowano go do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem, po ukończeniu której w maju tego roku przekazano go do dyspozycji SD. We wrześniu powrócił do Dabendorfu, po czym wszedł w skład ochrony osobistej gen. Andrieja A. Własowa. Od grudnia służył w Zarządzie Bezpieczeństwa Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (KONR). W połowie lutego 1945 r. brał udział w zabezpieczaniu ewakuacji z Berlina do Karlsbadu członków KONR. Na początku marca tego roku skierowano go do służby w oddziale wywiadowczym sztabu Sił Zbrojnych KONR. 9 maja wraz z oddziałami "własowskimi" poddał się Amerykanom. Został deportowany do ZSRR. W styczniu 1953 r. po procesie skazano go na karę 7 lat łagrów, a następnie 10 lat zsyłki. Wiadomo, że po wyjściu na wolność w latach 60. i 70. XX w. aktywnie współpracował ze związanym z KGB Sowieckim Komitetem ds. Stosunków Kulturalnych z Rodakami za Granicą i redakcją pisma "Gołos Rodiny". Według części źródeł podczas służby w Armii Czerwonej był agentem oddziału specjalnego sztabu Floty Czarnomorskiej i specjalnie oddał się do niewoli niemieckiej,