W 1921 ukończył kurs w Centrum Wyszkolenia Artylerii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 51. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I dywizjonu 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej. 1 grudnia 1924 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 14. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy tego pododdziału. Następnie został przydzielony do 19 pułku artylerii polowej w Nowej Wilejce. W listopadzie 1927 został przeniesiony z 9 pap do 12 dywizjonu artylerii konnej w Ostrołęce na stanowisko kwatermistrza. W grudniu 1929 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Jarosławiu. Z dniem 1 września 1930 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Białej Podlaskiej. Służbę na tym stanowisku pełnił do 1939.