na stoliku, na wysokości oczu publiczności.

Historia Źródła kamishibai odnajdujemy w XII wieku, w czasach gdy w buddyjskich świątyniach mnisi za pomocą zwijanych rulonów z historiami obrazkowymi, przekazywali umoralniające opowieści niepiśmiennej publiczności. Po wiekach uśpienia sztuka kamishibai pojawiła się w Japonii na początku XX wieku. Wraz z nadejściem filmu dźwiękowego spektakle małego teatrzyku stały się alternatywą dla ubogiej publiczności i jednocześnie zajęciem dla bezrobotnych artystów oraz narratorów niemych filmów.

Podstawą przedstawienia jest rysunek, ilustracja do opowiadanej historii. W roku 1923 powstał pierwszy kamishibai dla dzieci. Ze sztuki tej wywodzą się liczni, znani później, mangowi artyści, jak Shigeru Mizuki (1922–2015), czy Gōseki Kojima (1928–2000).

Lata 50. XX wieku uważane są za złoty okres kamishibai. Liczni wędrowni opowiadacze przedstawiali w całej Japonii historie np. o Ōgon Batto (ang. Golden Bat)Monstrum w postaci złotego szkieletu ubranego w czarny płaszcz;