pełna – określa wartość maski zapisując ją bezpośrednio (np. 255.255.255.0, 255.255.255.128, 255.255.255.192, itd) skrócona – określa, ile pierwszych bitów zapisu binarnego maski ma wartość 1. Pozostałe bity są wyzerowane (np. /24, /25, /26) zanegowana (dopasowania, blankietowa) – jak notacja pełna, zera i jedynki w notacji binarnej są zamienione (np. 0.0.0.255, 0.0.0.127, 0.0.0.63)
Na podstawie długości części „zerowej” mówi się o podsieciach n-bitowych, np. 8-bitowych dla maski /24, 4-bitowych dla maski /28, itp.
W wersji IPv6 na ogół stosuje się zapis skrócony, np. 3ffe:8010:50::/64
Podział na podsieci Jeżeli dwa urządzenia mają ustawione identyczne wartości maski podsieci, oraz początkowe fragmenty ich adresów IP o długości wyznaczonej przez długość maski są zgodne, wówczas te urządzenia są zaadresowane w tej samej podsieci.
Przykładowe podsieci do tych samych podsieci należą pary adresów takie jak np.: 10.0.0.1 i 10.0.0.21 z maską 255.255.255.0 (czyli /24) 10.0.1.10 i 10.0.0.5 z maską 255.255.0.0 (czyli /16) 192.168.0.1 i 192.168.0.11 z maską 255.255.255.240 (czyli /28)
ale już nie następujące: 10.0.1.10 i 10.0.0.5 z maską 255.255.255.0 (czyli /24) 192.168.0.1 i 192.168.1.1 z maską 255.255.255.248 (czyli /29)
192.168.0.1 i 192.168.0.17 z maską 255.255.255.240 (czyli /28)