Nagrał też sporo dzieł baroku europejskiego: J.S. Bacha, G.P. Telemanna, G.F. Haendla, A. Vivaldiego. Niektóre koncerty opatrywał muzykologicznym komentarzem lub formą skróconego wykładu. Występował również na antenie radiowej i w telewizyjnych programach z misją popularyzacji muzyki dawnej.
W 1990 r. opuścił Bydgoszcz i związał się z Warszawską Operą Kameralną, gdzie uruchomił Scenę Barokową. Prowadził również orkiestrę kameralną warszawskiej Akademii Muzycznej „Camerata Academia”, z którą odbył liczne podróże po Belgii, Holandii i Francji. Prowadził koncerty symfoniczne w polskich filharmoniach (Gdańsk, Bydgoszcz, Rzeszów, Szczecin, Lublin, Kraków) oraz współpracował z krajowymi i zagranicznymi orkiestrami kameralnymi.
W sezonie 1993/1994 był dyrektorem artystycznym i dyrygentem Toruńskiej Orkiestry Kameralnej. Rozpoczął również współpracę z Operą Nova oraz Filharmonią Pomorską w Bydgoszczy. Pod koniec lat 90. podjął nieudaną próbę utworzenia w Bydgoszczy profesjonalnego chóru chłopięcego.
Przypisy
Bibliografia Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, str. 579–580
Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Muzycy związani z Bydgoszczą Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2024