Prawdopodobnie jest to siostra Łazarza, Marta. Jej twarz wyraża lęk, jej dłonie złożone a ciało odchylone jest do tyłu, jakby odsuwało się od zwłok. Za nią znajduje się druga kobieta, tym razem wyraźnie przejęta obserwowanymi wydarzeniami. Prawdopodobnie jest to druga siostra Maria. Za dziewczyną widać postać czarnoskórego mężczyzny, a nad nią pochyla się starzec w bogatym stroju z płaszczem narzuconym na ramiona. W grupie znajduje się ponadto mężczyzna w turbanie i staruszka wsparta o sarkofag.
Po prawej stronie ukazano grupę żydów, którzy z niedowierzaniem obserwują dokonujący się cud. Na pierwszym planie znajduje się mężczyzna klęczący na prawym kolanie. Na sobie ma długi strój przepasany, z mieczem i torbą u boku. Nad nim Fabritus umieścił kolejne dwie postacie, ubrane w równie bogate stroje. U dołu po prawej stronie można rozpoznać małe dziecko pełzające po ziemi, a pośrodku leży narzędzie w kształcie ręcznej dźwigni, które posłużyło do otwarcia grobowca.
Dzieło jest sygnowane Car. Fabr na sarkofagu Łazarza.