1. Turysta konwencjonalny: Zinstytucjonalizowany – bardzo mała elastyczność zachowań ze względu na odwiedzane miejsce (turysta zachowuje się, ubiera jak w miejscu zamieszkania), zwiedzanie jest zaplanowane, brak kontaktu z tubylcami. Indywidualny – minimalny kontakt z tubylcami, większa ilość czasu na zwiedzanie, możliwe zmiany w programie.
2. Turysta niekonwencjonalny: Odkrywca – ma kontakt z tubylcami, sam planuje i organizuje sobie podróż, ale posiada możliwe bezpieczne miejsce np. nocleg w hotelu Dryfujący – bardzo emocjonalnie podchodzi do podróży. Ma bardzo dobry kontakt z tubylcami, plany dalszej podróży są tworzone na miejscu, często na jakiś czas drifter zmienia swoje zachowanie ze względu na odwiedzane miejsce np. ubiera się inaczej.
Autentyczność W odróżnieniu od Cohena Dean MacCannell zwrócił uwagę na kwestię poszukiwania autentyczności. W roku 1976 napisał książkę – Turysta. Nowa teoria klasy próżniaczej. Według niego tym, co napędza turyzm jest potrzeba dotknięcia „prawdziwego życia”. Turysta poszukuje więc autentyczności. Nowoczesny człowiek uważa za autentyczne to co naturalne, dzikie, ludowe czy egzotyczne. Od odwiedzanych miejsc oczekuje autentyczności a także oczekuje jej w chwili zwiedzania czy kontaktu z tubylcami.