Święte Świętych w Namiocie Spotkania i w Świątyni Jerozolimskiej Święte Świętych było jednym z dwóch pomieszczeń w Namiocie Spotkania oddzielone od miejsca określanego jako Święte (qōdeš, kodesz) haftowaną zasłoną (hebr. pārōket, parochet, gr. καταπέτασμα; pārōket hā‘ēdût), a w opisywanej w 1 Księdze Królewskiej (1 Krl 6,16.31) Świątyni Salomona te dwa pomieszczenia oddzielone były od siebie ścianą z desek drewnianych, z drzwiami z drzewa oliwkowego.
Święte Świętych Namiotu Spotkania zajmowało powierzchnię na planie kwadratu o boku równym 10 łokciom i wysokości na 10 łokci, a drugie pomieszczenie (Miejsce Święte) było od niego dwa razy dłuższe, a tym samym miało dwa razy większą powierzchnię. Według The Jewish Encyclopedia (1906) Święte Świętych w Świątyni Jerozolimskiej było także zbudowane na planie kwadratu o boku równym 20 łokciom i wysokości na 20 łokci. Prawdopodobnie zarówno pomieszczenia w Namiocie Spotkania, jak i przestrzenie w Świątyni Jerozolimskiej miały takie same proporcje – pomieszczenie hekal (hebr. הֵיכָל, hejchal) było dwa razy dłuższe od pomieszczenie debir.