Ponadto antropolodzy miasta starają się znaleźć inne metody do badań nad miastem (takie jak analiza sieci i analiza przypadku). Od początku lat 80. antropolodzy miasta zaczęli posiłkować się narzędziami badawczymi i aparatem pojęciowym zapożyczonym innych dziedzin, aby zrozumieć złożoność miejskiego życia i tego jak ważne jest w nim udział wielu podmiotów, które kształtują miasto i jego przestrzenie. Obecne badania zaważają na to, aby nie homogenizować typów miast i zwracają uwagę na różnorodności pomiędzy i w obrębie miast.
Od wczesnych lat 90. antropolodzy miasta badali szeroką gamę praktycznych i teoretycznych zagadnień, takich jak bezdomność, analizy przestrzenne, kultura popularna, ruchy społeczne i obywatelstwo, płeć i rasowa nierówność, procesy globalne i międzynarodowe powiązania.
Współczesna antropologia miasta Współczesna antropologia miasta zajmuje się teoretyzacją zabudowy i koncepcją miejskiego zagospodarowania. Pozwala na analizę zagospodarowania miejskiego i planów zabudowy w celu poprawy funkcjonalności miast bądź ich części.