W 1917 roku został skierowany do II Korpusu Polskiego na Ukrainie, po bitwie pod Kaniowem przebywał krótko w niewoli niemieckiej, po ucieczce w 1918 roku wstąpił do POW w Lublinie. Od listopada 1918 roku służył w szeregach Wojska Polskiego, w grudniu 1920 roku czasowo urlopowany, a w marcu 1921 roku przeniesiony do rezerwy. Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy łączności. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Piotrków. Posiadał przydział do Kadry Oficerskiej DOK IV. Był wówczas „reklamowany na 12 miesięcy”Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 175, 903..
Po ukończeniu studiów zamieszkał w Olkuszu, gdzie rozpoczął pracę jako nauczyciel w gimnazjum męskim. Od 1927 był radnym miejskim i wiceburmistrzem Olkusza. Od 1929 roku zamieszkał w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie od roku szkolnego 1929/30 został dyrektorem Państwowego Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie, od 1934 – radny Piotrkowa. Od 1 lutego 1939 roku powołano go na wizytatora szkolnego w Kuratorium Okręgu Szkolnego Wołyńskiego. Z dniem 1 kwietnia 1939 roku ponownie został przeniesiony na stanowisko dyrektora Państwowego Liceum i Gimnazjum im.