Debiutował na łamach prasy literackiej, ale już jego pierwsze publikacje w latach 1963-1965 przykuwały uwagę czytelników. Po 1968 roku, kiedy wstrzymano druk jego utworów w zbiorowym wydaniu młodych poetów, wiersze W. Hołoborod´ki krążyły jedynie w drugim obiegu. Były to zbiorki: Łetiucze wikonce, Pastuch kwitiw, Ikar na metełykowych kryłach, Wid krynyci do krynyci. W 1970 roku na Zachodzie w wydawnictwie Smołoskyp (Paryż-Baltimore) ukazał się obszerny wybór z tych zbiorków, przyczynił się on jednak do jeszcze większej politycznej dyskryminacji poety na terytorium Ukrainy. Przez ponad 20 lat istniał oficjalny zakaz wydawania jego wierszy i pisania na jego temat. W 1988 roku, kiedy zniesiono to ograniczenie, na Ukrainie wydano pierwszy oficjalny tomik W. Hołoborod´ki Zełen deń, a dwa lata później Ikar na metełekowych kryłach.
Za zbiorek Zełen deń poeta otrzymał nagrodę im. Wasyla Symonenki, a w 1994 roku został laureatem Państwowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki za zbiorki Ikar na metełekowych kryłach i Kałyna ob rizdwi.
Od 1988 W. Hołoborod´ko należy do Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, a od 1997 do Związku Pisarzy Ukraińskich. Od 2004 roku jest także członkiem Towarzystwa Naukowego im. Tarasa Szewczenki.