czyż to nie był cud doskonały?3. [C23=A52] Hie liez er sich reine toufen,
daz der mensche reine sî.
dô liez er sich hie verkoufen,
daz wir eigen wurden frî.
anders waeren wir verlorn.
wol dir, sper, kriuz unde dorn!
wê dir, heiden! daz ist dir zorn!3. On tutaj zechciał być ochrzczonym,
aby dał nam oczyszczenie.
On tutaj zechciał być zdradzonym,
aby dał nam wybawienie.
Że nas zguba nie spotkała,
włóczni i krzyżowi sława,
hańba zaś mordercom Pana!3. Tutaj on, będąc czystym, dał się ochrzcić,
aby ludzie byli czyści.
Tam dał się sprzedać,
abyśmy my, niewolni, mogli być wolni.
Inaczej bylibyśmy zgubieni.
Chwała ci, włócznio, krzyżu i cierniu!
Biada wam, poganie! To jest wam gniewem!4.Ta zwrotka pochodzi z Codex Manesse i nie występuje w Kleine Heidelberger Liederhandschrift, przez co podważa się jej autentyczność. [C24] Dô er sich wolte übr uns erbarmen,
hie leit er den grimmen tôt,
er vil rîche übr uns vil armen,
daz wir komen ûz der nôt.
daz in dô des niht verdrôz,
dâst ein wunder alze grôz,
aller wunder übergnoz.4. Ponieważ chciał się nad nami ulitować,
tutaj poniósł ponurą śmierć,
On, najmożniejszy, nad nami, najbiedniejszymi,
abyśmy mogli uniknąć mąk.
Że Go to nie rozgniewało,
to cud aż nazbyt wielki,
ponad wszystkie inne cuda.5.