26 kwietnia 1915 roku Klettlinger został mianowany komendantem Cesarsko-Królewskiej Komendantury Enklawy Jasna Góra i zamieszkał w Częstochowie, tam też urządzona została kancelaria austriackiego garnizonu z Jasnej Góry. Klettlinger zainicjował działania mające zwolnić klasztor z kontrybucji nałożonych przez administrację okupacyjną. Jego inicjatywa spotkała się z pozytywną odpowiedzią władz austriackich. 1 lutego 1917 roku został mianowany na stopień majora. Jego oddziałem macierzystym był nadal Pułku Piechoty Nr 10.
4 listopada 1918 roku Klettlinger przekazał zwierzchność wojskową nad klasztorem por. Arturowi Wiśniewskiemu z 22 Pułku Piechoty Wojska Polskiego, po czym otrzymał od władz miasta podziękowania za opiekę nad Jasną Górą.
Ostatnie lata Po wojnie został przeniesiony w stan spoczynku ze względu na niezdolność do służby liniowej (1919), ale w 1921 roku awansowano go do stopnia pułkownika i nadano uprawnienia wykładowe. Ostatecznie w stan spoczynku ze względu na całkowitą niezdolność do służby wojskowej został przeniesiony w 1925 roku, w stopniu tytularnego generała majora.
W 1930 roku Klettlinger odwiedził klasztor na Jasnej Górze jako pielgrzym.