„Kapitan Kierski Aleksander, dca III baonu 2 Syb. p.p. (wówczas dca plutonu 9 komp. 1-go Pułku strz. pol. im T.  Kościuszki) w boju pod wsią Sardyk Dolny dnia 10 listopada 1919 roku podczas Kampanii Ufińskiej 1-go Pułku z półkompanią zbił prawe skrzydło bolszewików z pasma wzgórza przed Sarwyczami i ogniem zmusił przeciwnika do opuszczenia wioski. Podczas kontrataku bolszewickiego, kiedy Pułk zmuszony był do cofnięcia się, kapitan (por.) Kierski przykrył odwrót III Baonu 1-go Pułku, cofając się ostatnim z pozycji już po otoczeniu jego oddziału przez bolszewików i torując sobie drogę bagnetami.” (z nominacji na Krzyż Walecznych)

W styczniu 1920 roku po kapitulacji 5 Dywizji Strzelców Polskich, i po rozbrojeniu przez bolszewików pod Klukwienną uciekł na wschód. Z resztkami oddziałów (około 800 żołnierzy) przebił się do Irkucka dalej do Harbina, aby przez Mukden dotrzeć do portu Dairen na Morzu Żółtym. Po trzymiesięcznym rejsie przez Nagasaki, Hongkong, Singapur, Colombo, Aden, Kanał Sueski, Gibraltar, Kopenhagę, 1 lipca 1920 roku na angielskim parowcu „Jaroslav” wraca do Polski docierając do Gdyni.