Atena występuje w charakterystycznym dla siebie hełmie, podnosi rękę by ukarać swoją rywalkę (według mitu zamieniła Arachne w pajęczycę). Do 1948 roku postać tych dwóch bohaterek uważano za figury z gobelinu. Dopiero E.G. Trapier wykazał, iż stoją one przed gobelinem wraz z trzema dworkami. Pierwszym historykiem, który rozpoznał w gobelinie obraz Tycjana pt. Porwanie Europy był Charles Ricketts w 1903 roku, a jego teorie potwierdził w 1946 Philip Hendy. Początkowo fakt wykorzystania tego dzieła przez artystę nie wzbudzał kontrowersji; było to pierwsze dzieło Tycjana zakupione przez Filipa II, uważane było za arcydzieło i dotyczyło Arachne. Dopiero w XX wieku w 1977 roku Mary C Volk, a następnie w 1991 roku Jonathan Brown, przedstawili inną koincydencję związaną z duchem neoplatońskim, równającą artystów i bogów. Jedna z teorii neoplatońskich wspominała o boskim statusie sztuk pięknych i o tym, że geniusz równy jest bogom. Dowodem tego był właśnie Tycjan, którego dzieła były podziwiane w całej Europie, za co otrzymał m.in. tytuł szlachecki z rąk hiszpańskiego Habsburga, cesarza Karola V oraz Order Złotej Ostrogi. Velázquez, uważając się za spadkobiercę Tycjana, pragnął również otrzymać podobne tytuły, lecz Rada zakonu Santiago sprzeciwiała się temu, twierdząc, iż osoby lub ich przodkowie trudniący się pracą rąk, w tym m.in.