Reakcja została odkryta w 1938 roku przez Meitner:
wyparł izotop z zastosowań jako znacznik izotopowy ze względu na swój okres półtrwania, stosunkową łatwość otrzymywania oraz łatwe do wykrycia widmo gamma.
Protaktyn-234 Nuklid występuje naturalnie w dwóch postaciach izomerycznych: , odkryty przez Fajansa i Göhringa w 1913 roku oraz , odkryty przez Hahna w 1921 roku. Oba izotopy są źródłami promieniowania β−, rozpadając się do , ale jest metastabilny i w 0,13% rozpadów, w wyniku przejścia izomerycznego, rozpada się do swojego stanu podstawowego, .
Tabela izotopów Nuklid Nazwahistoryczna Z(p) N(n) Masa izotopu (u) t1/2 Proces rozpadu izotop pochodny spinjądrowy energia wzbudzenia 91 121 212,02320(8) 8(5) ms[5,1(+61−19) ms] 7+Wartość przynajmniej częściowo jest wynikiem obserwowanego trendu we właściwościach izotopów, a nie danych eksperymentalnych. Spiny o dużym potencjale błędu ujęte są w nawiasy.