Topografia Pasmo Jałowieckie rozpościera się z południowego zachodu na północny wschód, pomiędzy dolinami Koszarawy i Stryszawki na zachodzie a dolinami Skawicy i Skawy na wschodzie. Główny grzbiet pasma biegnie od przełęczy Klekociny (894 m), gdzie kończy się Pasmo Mędralowej, ku dolinie Skawy w Suchej Beskidzkiej, za którą rozkłada się Pasmo Koskowej Góry. Spośród rozgałęzień głównego grzbietu wyróżnia się odnoga z Lachów Groniem (1045 m).
Długość grzbietu głównego od przełęczy Klekociny po dolinę Stryszawki w Suchej Beskidzkiej, według mapy Wydawnictwa Compass, wynosi ok. 19 km. W grzbiecie tym wyróżnia się następujące ważne szczyty i przełęcze: Czerniawa Sucha (1062 m) – Przełęcz Trzebuńska (Przełęcz Sucha, 975 m) – Jałowiec (1111 m) – przełęcz Opaczne (879 m) – Kolędówka (884 m) – Kolędówki (809 m) – Solniska (883 m) – Kiczora (905 m) – przełęcz Przysłop (661 m) – Magurka (872 m).
Od strony dolin Koszarawy i Stryszawki, północno-zachodni grzbiet Jałowca poprzez dość głęboką przełęcz Cichą (775 m) łączy się z równolegle rozciągniętym niższym pasmem, dzielonym zwykle na dwa człony: Pasmo Łoska i Pasmo Solnisk.