Siedziba W okresie międzywojennym poselstwo RP mieściło się w Pałacu Kinskich przy Staroměstské námestí 11 i 12 (1922–1934), w Pałacu Fürstenbergów przy Valdstyńskiej 10 (1934–1939). Konsulat ulokowano w Pałacu Portheima przy ul. Štefánikovej 68/12 w dzielnicy Praga-Smichov (1922), ul. Štefánikovej 46 (1927), w budynku „U černé růže” przy Na příkopě 12 (1932–1934), Jungmannovej 7 (1936–1939), Švédskej 40 (1939).
Od 1934 r. polskie przedstawicielstwo dzierżawi w Pradze wybudowany u podnóża Hradczan po 1580 pałac, który obecny kształt przybrał około 1600. Początkowo renesansowy, w latach 1743–1747 zyskał cechy obiektu barokowego (arch. Jan Blažej Santini-Aichel, František Maxmilián Kaňka, Kilián Ignác Dientzenhofer). Jego właścicielem od 1714 był hrabia z Vrbna, następnie od połowy XVIII wieku hrabia Václav Kazimír Netolicki z Eisenbergu (Netolický palác), w latach 1822–1920 rodzina Fürstenberg. Stąd do dzisiaj używana nazwa (Fürstenberský palác). Jej protoplasta – książę Karl Egon II był właścicielem huty żelaza w Nižborze, członkiem Królewskiej Akademii Nauk, wsparł też finansowo utworzenie Muzeum Narodowego w Pradze (Národní muzeum). W piwnicy prowadził sprzedaż wyrobów metalowych wyprodukowanych przez swoją hutę. W 1958 r. obiekt uznano za zabytek.