W 1945 roku został wezwany przez AKEL do powrotu na Cypr, gdzie pozostał do końca życia i gdzie natychmiast zaangażował się w politykę lokalną. W 1946 roku został redaktorem naczelnym gazety "Democratis", a w 1949 Sekretarzem Generalnym AKEL, które to stanowisko piastował przez 40 lat aż do śmierci. Partia ta działała wówczas na rzecz praw pracowniczych, ale i przeciw brytyjskiemu kolonializmowi, więc w 1955 roku została uznana przez władze brytyjskie za nielegalną i Papaioanu wraz z innymi 134 współtowarzyszami został aresztowany. Wkrótce po aresztowaniu uciekł jednak z więzienia, by kontynuować walkę o niepodległość.

Gdy Cypr odłączył się od Imperium Brytyjskiego, został w 1960 wybrany do parlamentu. Papaioanu był wielokrotnie ponownie wybierany i pełnił funkcję członka parlamentu przez 28 kolejnych lat, aż do swojej śmierci w 1988. W swoim testamencie przekazał cały swój majątek partii.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Deputowani do Izby Reprezentantów Cypru Kategoria:Greccy komuniści Kategoria:Redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Żołnierze Brygad Międzynarodowych