Skutkami zakwaszenia środowiska są m.in. zmiany składu gatunkowego biocenoz i liczebności populacji w ekosystemach naturalnych, czego przykładem są zmiany składu gatunkowego drzewostanów. Wiążą się one ściśle ze zmianami profilu glebowego wskutek bielicowania. Szybkość degradacji gleb jest zmniejszana dzięki ich właściwościom buforowym.
Zmniejszaniu się żyzności gleby w wyniku jej intensywnej uprawy – w tym zmianom jej odczynu – zapobiega się m.in. metodą wapnowania.
Zakwaszenie środowiska jest jednym z czynników wpływających na lokalne i globalne zmiany klimatu, np. poprzez zmiany kierunków sukcesji zachodzącej w małych ekosystemach, biomach oraz w skali globalnej.
Jednym z najczęściej opisywanych objawów zakwaszenia środowiska jest występowanie „kwaśnych opadów”. Zjawisko „kwaśnego deszczu” zaobserwował już w połowie XIX w. Robert Angus Smith w otoczeniu Manchesteru – pierwszego na świecie miasta przemysłowego. Opisał je w książce „Air and rain. The beginnings of a chemical climatology” (wyd. 1 1872 r.).