Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 27-30 linijek w kolumnie, 17 liter w linii. Litery są niewielkie, atrament ma barwę brunatną. Przydechy i akcenty stosowane są regularnie. Stosuje błędy itacyzmu oraz N efelkystikon. Nie ma błędów związanych z iota subscriptum, natomiast iota adscriptum występuje bardzo często, zwłaszcza w Ewangelii MarkaFrederick Henry Ambrose Scrivener, Adversaria Critica Sacra: With a Short Explanatory Introduction (Cambridge, 1893), p. XIX..
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według krótszych jednostek – Sekcji Ammoniusza. Numery κεφαλαια oraz Sekcji Ammoniusza umieszczone zostały na marginesach. Sekcje Ammoniusza opatrzono odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Przed każdą z ewangelii umieszczono listy κεφαλαια (spis treści). Tekst ewangelii zawiera ponadto τιτλοι (tytuły).
Nomina sacra zazwyczaj pisane są skrótami, w ten sam sposób co w innych rękopisach, jednak niekonsekwentnie. Termin υιος (syn) skrócony został tylko raz (Jan 4,47). W niektórych przypadkach skryba stosuje niezwykłe, niestosowane przez innych skróty. Termin σταυρωσον (ukrzyżuj) skrócony został do στωσον, termin σταυρωθη – στρωθη, termin παρθηνος (dziewica) został skrócony do παρνοςJacob Geerlings, Codex 543, University of Michigan 15 (Gregory 543;