Marynarka pełni też rolę straży granicznej, wspierana przez Morski Oddział Obrony Terytorialnej.

Historia Marynarka wojenna Danii została utworzona w 1510 roku, jako jedna z najstarszych sił morskich świata. W czasach unii Danii z Norwegią działała na Bałtyku, Morzu Północnym i północnym Atlantyku.

Kres potędze floty duńskiej przyniósł okres wojen napoleońskich, kiedy została pokonana przez marynarkę brytyjską w bitwie pod Kopenhagą w 1801 roku, a ostatecznie zniszczona jako licząca się siła po bombardowaniu Kopenhagi w 1807 roku. Dodatkowo pozycję geopolityczną i ekonomiczną Danii osłabiła utrata Norwegii w 1814 roku.

Druga połowa XIX wieku thumb|Wizja artystyczna bitwy pod Helgolandem w 1864 – po prawej duńskie fregaty „Niels Juel” i „Jylland” i korweta „Heimdal” thumb|Pancernik obrony wybrzeża „Helgoland” w 1885 Po wojnach napoleońskich marynarka duńska spadła do pozycji potęg lokalnych. U progu drugiej wojny o Szlezwik ze Związkiem Niemieckim w 1864 roku miała jeden parowo-żaglowy okręt liniowy, fregatę pancerną „Dannebrog”, nowoczesny monitor „Rolf Krake” i sześć fregat lub korwet śrubowych, a nadto stare okręty żaglowe oraz jednostki parowe o mniejszej wartości.