został wybrany na przełożonego przez wszystkich współbraci. W 1910 otrzymał godność igumena. Pod jego kierownictwem monaster rozwijał się, stawał się znaczącym ośrodkiem pielgrzymkowym, wzrosła liczba mnichówМакарий (Васильев Кузьма Васильевич).
4 kwietnia 1923 w tajemnicy przyjął chirotonię biskupią z rąk biskupa satkińskiego Andrzeja. Według innych danych biskupem został już w 1921 i został wyświęcony przez biskupów Trofima (Jakobczuka) oraz Serafina (Cziczagowa)Монах-миссионер. Patriarcha Tichon potwierdził ważność jego święceń biskupichPrawo kanoniczne Kościoła wschodniego przewiduje obecność patriarchy na wszystkich chirotoniach biskupich, poza wyjątkowymi wypadkami.. Został biskupem lubarskim, wikariuszem eparchii nowogrodzkiej. Początkowo przebywał w monasterze Zmartwychwstania Pańskiego, zaś po jego zamknięciu w 1923 nielegalnie zamieszkał w Piotrogrodzie, u swoich duchowych uczniów. W lipcu 1924 został aresztowany razem z piętnastoma mnichami z klasztoru, w którym dawniej żył, a następnie skazany na pięć lat łagru pod zarzutem ukrywania objętych konfiskatą kosztowności cerkiewnych. Karę odbywał w guberni wołogodzkiej do 1927. Po zwolnieniu wrócił do Leningradu i w lipcu 1928 złożył w Ławrze św.