zobacz też: afera żyrardowska). Jego pozycji nie podważył nawet wielki kryzys.
Jego majątek pozwala mu na stworzenie jednej z najlepszych stajni koni wyścigowych na świecie. Doradzał mu w tej kwestii hrabia Gaston de Castelbajac.
Podczas okupacji został członkiem Rady Narodowej reżimu Vichy. Dzięki dobrym stosunkom z wyższymi oficerami niemieckimi i ministrem produkcji przemysłowej reżimu Vichy, Jeanem Bichelonne, ocalił swoje fabryki, a nawet uzyskał pozwolenie na instalację nowych maszyn tkackich. Dostarczył Kriegsmarine 110 milionów metrów tkanin.
Po wojnie współpracował z armią amerykańską. Dzięki możnym przyjaciołom uniknął kary za kolaborację z okupantem niemieckim. Śledztwo w jego sprawie otwarte w ramach procesu „oczyszczania” zostało zamknięte bez konsekwencji 2 lipca 1947. Zaangażował Christiana Diora i przyczynił się do tego, by Paryż znów stał się stolicą mody. Kupił zamek Mivoisin, posiadłość myśliwską o powierzchni 3600 ha, w departamencie Loiret niedaleko Châtillon-Coligny, gdzie przyjmował osobistości świata polityki.
Na początku lat 50. kupił gazety L’Aurore oraz Paris-Turf. W 1952 kupił też stajnię haras de Jardy i hipodrom w Saint-Cloud koło Paryża.